ÇANILLI BELDESİ

Ağladığımı kimseye söyleme anne..

Onlar beni güçlü biliyor..
Onlar beni en zor günümde bile ayakta biliyor..
Ben aslında gülerek geçirdiğim her günün akşamı evde ağlarken..
Onlar benim içimin sızLadığını..
Yüreğimin yandığını bilmiyor..

Ağladığımı kimseye söyleme anne..
Onlar beni kral belliyor..
Onlar beni kızdım mı dünyayı yakacak
İnsan biliyor..
Ben aslında onun gözLerine
Bakmaya kıyamazken..
Onlar benim bir erkek uğruna
Üzüleceğimi tahmin bile etmiyor..

Ağladığımı kimseye söyleme anne..
Onlar beni ağlamaz biliyor..
Onlar beni.. Üzüldümmü bulunduğum
Şehri bulutLar kaplar biliyor..
Ben aslında odama kapanıp sitem
Duygusuyla bir köşeye sinerken..
Onlar beni hiçbir şeyin sarsacağını
Akıllarının ucundan bile geçirmiyor..

Ağladığımı kimseye söyleme anne..
Onlar bunu hiç bilmiyor..
Onlar için ben en sağlam köprülerden
Daha sıkı bağlıyımdır hayata..
Ben aslında ölümle yaşam arasındaki
İnce çizgide bir o yana bir bu yana giderken..
Onlar hala benim için hayatın büyük bir hayal
Kırıklı olduğunu bilmiyor..